انسان کامل آن است که وجودش آینهٔ الوهیت خویش است. کسی است که ذهنش کاملاً پاک و شفاف و صیقلی است. پاک از همه چیز است. مشخصهٔ انسان کامل، علم اکتسابی فراوان و تلنباری از دانش‌های واژه‌ای و اصطلاحات گوناگون نیست. انسان کامل آن را گویند که جام وجودش را در برابر حق‌تعالی خالی کرده است. خالی‌الذهن و بدون قضاوت است. همه‌جانبه رام و تسلیم حق است. او در برابر فیض مدام حق چیزی بیش از یک جام خالی نیست و این فیض پروردگارش است که او را مدام پر می‌کند. او صرفاً انعکاس دهندهٔ الوهیتی است که هر لحظه دریافتش می‌کند. و این کیفیتی زنده و متعالی از بودن است که هر کس بدان نائل شود، انسان کاملش گویند.