اين ديدگاه معتقد است كه بهداشت رواني يعني ارضاي نيازهاي سطوح پايين و رسيدن به سطح خودشكوفايي ، هر عاملي كه فرد را در سطح ارضاي نيازهاي سطوح پايين نگهدارد و از خود شكوفايي او جلوگيري كند ، اختلال رفتاري بوجود خواهد آورد . يكي از مشهورترين انسان گرايان آبراهام مزلو معتقد است كه براي داشتن سلامت رواني تا اندازه اي بايد انعطاف پذير بود با واقعيت آن قدر فاصله گرفت كه بتوان بيشترين خود مختاري را به دست آورد . اين فاصله گرفت يا رها شدن از واقعيت به معني بي علاقگي يا طرد نيست ، بلكه شبيه تحليل ، كسب آگاهي و قبول تجربه رواني و ذهني فرد است ، ولي براي تحقق عزت نفس و خود شكيبايي معيارهايي را پيشنهاد مي كند .

1. ادراك خوب از واقعيت
2. پيشرفت در قبول خود ، ديگران و طبيعت
3. پيشرفت در داشتن اراده
4. پيشرفت هاي نسبي در موضوعات
5. آزاد بودن و شوق زندگي داشتن
6. خودمختاري فزاينده و مقاومت در تشكيل گروه ها
7. ابتكار داشتن در قضاوت و غني بودن در انگيزش
8. فراواني تجربه هاي بسيار بالا
9. همانند سازي خوب با انسانيت
10. بهبود روابط با ديگران
11. راحتي در پذيرش ديگران
12. رشد خلاقيت
13. تحرك در نظام ارزشها . ( گنجي ، 1379 ، 287 )

برخلاف مزلو كه بر رشد مطلوب ارگانيسم تأكيد دارد . كارل راجرز يكي ديگر از انسان گرايان مشهور از بهداشت رواني مفهوم ديگري ارائه مي دهد . اين مفهوم ريشه در فلسفه اصالت وجودي دارد و بر فرضيه تمايل بنيادي انسان به خود شكوفايي استوار است. از طرف ديگر توانايي خود شكوفايي به محيط وابسته است . محيطي كه رشد فرد را ممكن مي سازد و براي او احساس پذيرفته شدن ، نامشروط ، محبوبيت نامشروط و ارزشمندي را فراهم مي آورد . طبق نظر راجرز بيماري رواني يا عدم بهداشت رواني بر اثر پذيرفته شدن برخي رفتارها بوجود مي آيد . در واقع همه رفتارها پذيرفته نمي شود و همه رفتارها مورد تأئيد ديگران قرار نمي گيرد . اين عدم پذيرش بين تصوري كه فرد از خود دارد و تصويري كه واقعيت براي او فراهم مي آورد . انحراف ايجاد مي كند . اين جاست كه شخص ، وسايل پوشاندن واقعيت را خلق مي كند و بدين وسيله سازگاري بقاء براي خود ممكن مي سازد ( همان منبع )
راجرز براي شخصيت سالم از خود پنداره مثبت و سالم سخن به ميان مي آورد و خصايصي را بر مي شمرد از جمله :

1. پذيرش احساسات
2. عزت نفس
3. ارتباط خوب با ديگران
4. زندگي كامل در زمان حال
5. ادامه يادگيري چگونه آموختن
6. ذهن بازداشتن نسبت به افكار خود
7. توانايي تصميم گيري مستقل
8. خلاقيت ( شعاري نژاد ، 1371 ، ص 294 )

به عقيده راجرز آفرينندگي مهمترين ميل ذاتي انسان سالم است . همچنين شيوه هاي خاصي كه واجب تكامل و سلامت خود مي شوند به ميزان محبتي بستگي دارند كه كودك در شير خوارگي دريافت كرده است . ارضاي توجه مثبت غير مشروط و دريافت غير مشروط محبت و تأئيد ديگران براي رشد و تكامل سلامت رواني فرد با اهميت است . اين افراد فاقد نقاب و ماسك هستند و با خودشان رو راست هستند . چنين افرادي آمادگي تجربه را دارند و لذا بسته نيستند ، انعطاف پذيرند و حالت تدافعي ندارند و از بقيه انسان ها عاطفي تر هستند . زيرا عواطف مثبت و منفي وسيعتري را در مقايسه با انسان هاي تدافعي تجربه مي كنند . به عقيده وي اساسي ترين خصوصيت شخصيت سالم ، زندگي هستي دار است يعني آماده است و در هر تجربه ساختاري را مي يابد و براساس مقتضيات ، تجربه لحظه بعدي به سادگي دگرگون مي شود . انسان سالم به ارگانيزم خوش اعتماد مي كند . از ديگر ويژگي هاي انسان سالم عبارتند از : آمادگي كسب تجربه و احساس آزادي ( خدارحيمي ، 1374 ، ص 162 ) 
برچسب‌ها: روانشناسی سلامت, نظریه انسان گرایی+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد ۱۳۹۶ ساعت 17:43 توسط جعفر هاشملو  | نظ